تبليغاتX
? زندگی را عشق عشق را زندگی کن

زندگی را عشق عشق را زندگی کن

به یقین اگر رسیدم دل تنگ خویش شاید.....شبی از بلند کوهی به تو واگذارم ای دوست

سعید

 

روی سکوی کنار پنجره همه شب جای منه

     چند ورق کاغذ و یک دونه قلم میشه یار منه

      کاغذای خط خطی

 از کنار در باز پنجره می پرن توی کوچه

      سرحال از اینکه آزادشدن

      نمی دونن که اسیر دل سنگ باد شدن

       دیگه بیداری شب عادتمه

       هم دم سکوت تنهایی

       من تیک تیک ساعتمه!!!!!

         تیک تیک ساعتمه!!!!!


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در پنجشنبه نهم خرداد 1387 ساعت 15:34 موضوع | لينک ثابت


دلم را هیچ کس باور نداشت

دلم را هيچکس باور نداشت

 هيچکس کاري به کار من نداشت

 بنويسيد بعد مرگم روي سنگ

 با خطوطي نرم و زيبا و قشنگ

 او که خوابيده است در اين گور سرد

  بودنش را هيچکس باور نکرد


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 ساعت 18:8 موضوع | لينک ثابت


مستی و شیدایی عشق

من ستیزم همه مهر

من گریزم همه شوق

من شتابم همه شور است و امید

من اگر قطره شوم در دل خاک

من اگر سبزه شوم بر سر کوه

یا چو خورشید بشینم پس ابر

تو مرا خواهی دید که ز دور

عطر رخسار تو را می بویم

رویش عشق سر آغاز کتاب من و توست

گوش کن این صدای دل یک مست

   در تمنای گلی که به او می گوید

   تا ابد لحظه به لحظه دل من

             با همه مستی و شیدایی عشق همه تقدیم تو باد* 

 


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در جمعه چهاردهم دی 1386 ساعت 21:49 موضوع | لينک ثابت


 

« سلام به همگی

سلام به اندازه ی همه ی فاصله ها ... به اندازه ی همه ی روز هایی که دوستها از هم دور هستن

آخه ندا کجایی ... من کجام ... دوستام کجان؟!

باید به عرضتون برسونم که واقعاً دل سنگ می خواد که از دوستات دور باشی و افسرده نباشی.

به امید روزی که همه با هم دوست باشن تا درد دور بودن دوستا رو درک کنن ... .

من منصوره هستم از شماها می خوام که به من بگید

 چرا زندگی این قدر سنگ دله ندا اونجا توی قم داره حقوق می خونه ...

 من این ور دنیا ... بالاخره هرکدوممون یه جاییم

 کاش حداقل خاطره ها زنده بمونن. »

 

 ***************************************************

 

*کاش در دهکده ی عشق فراوانی بود

*توی بازار صداقت کمی ارزانی بود

*کاش اگر گاه کمی لطف به هم می کردیم

        مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود                                  


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 ساعت 15:16 موضوع | لينک ثابت


باروون

 

 

باران يادگار توست ... خاطره نمناکی نگاه من است


باران اشک آسمان است ... همانروزی که باريد و مرا از


وداع خبر داد ... از آينده های بی تو بودن ... از حسرت!


ليکن من آنقدر غرق در تو بودم
که آسمان رااز ياد


برده بودم ... نه تنها آسمان که تمامی دنيا را!


باران
... دگر بار آمد و رفت ...


و افسوس که اينبار تنها من بودم ودل
... در حسرت تو


که بر چشمانم لبخندزنی و گويی
:


ـــ باز هم چترت را فراموشش کرده ای؟


و من آرام گويم:


 ـــ دستان تورا که دارم! باکی نيست!


و امروز تنها در آستانه پنجره ها با آسمان نجوا کردم :


بارون رو دوست دارم هنوز ...... چون تورو يادم مياره *

 


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در شنبه هفتم مهر 1386 ساعت 12:34 موضوع | لينک ثابت


                                                  

                

                    من پری کوچک

 

                   و غمگینی را می شناسم

          

                   که در اقیانوس مسکن دارد

         

                   و دلش را ................

       

                   در یک نی لبک چوبی می نوازد

          

                  می نوازد آرام آرام..............................


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386 ساعت 11:33 موضوع | لينک ثابت


...وای باران، باران

شیشه ی پنجره را باران شست

از دل من اما چه كسی نقش تو را خواهد شست...


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در پنجشنبه یکم شهریور 1386 ساعت 21:3 موضوع | لينک ثابت


سیب

 

 

 

تو به من خنديدي

و ندانستي من به چه دلهره سيب را از باغچه ي همسايه دزديدم

باغبان از پی من تند دوید،

سیب را دست تو دید،

غضب آلوده به من کرد نگاه،

سیب دندان زده از دست تو افتاد

و تو رفتی و هنوز سالهاست خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم،

و من اندیشه کنان غرق این پندارم که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت.

 


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 ساعت 20:45 موضوع | لينک ثابت


آدمک

* آدمک *

 

*آدمک زندگی سرده مگه نیست*

*دل عاشق پر درده مگه نیست*

                                                                              

                                     *آدمک دنیا چه تنگه مگه نیست*

                                         *جای دل تو سینه تنگه مگه نیست*

 

*آدمک دلم می خواد خنده کنم*

*آدمک دلم می خواد گریه  کنم*

                                                                              

                                         *می بینی دل دیگه دیوونه شده*

                                         *خونه ی دل دیگه ویرونه شده*

 

*آدمک دلها محبت ندارن*

*آدما پا رو محبت می ذارن*

                                                                              

                                         *آدمک دستو پاهات چوبی و خشکن میدونم*

                                         *تو سینت جای دلو خالی گذاشتن می دونم*

 

*آدمک یه دل می خوای چوبی باشه*

*تو سینت همیشه زندونی باشه*

 

*آدمک می خوام برم یه شهر دور*

*توی شهر های دور تو شهر نور*

 

*آدمک به من بگو خدا کجاست*

*آدمک دنیای درد دل من*

                                                                              

      *گل پژمرده ی  زرد دل من*

 


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 ساعت 20:30 موضوع | لينک ثابت


تو

باز کن پنجره را

که در آن سو هستم

به تماشاي تو در وسعت اين آبي ها

 و سلامي که به گرماي لبم خشکيده ست

و دلم مي شکند من در آن سو به تو مي انديشم

به تو کز حرمت بيداري من بيداري

به پيام دل آن ياس نشين سر شادي

تو پر از عطر شقايق

تو پر از زمزمه ي سبز بهاران هستي

من در آن سو هستم دلم از باز ترين پنجره ها باز تر

است

بگشا پنجره را

تو اگر پنجره را بگشايي مي بينم

که در آن سو هستم می دانم

که در آن سوی تلاقی با تو می مانم


 

نوشته شده توسط دو تا دوست در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386 ساعت 13:55 موضوع | لينک ثابت


report phishing report abuse This page is hosted by XM.COM - Free Web Hosting